• Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś

Stefan Fikus

Twórca regionalny i działacz społeczny. Stefan Fikus (pseudonim literacki Stach z Lãbórga) urodził się 9 lutego 1920 roku w Luzinie w rodzinie kaszubskiej. 23 października trafił do obozu jenieckiego Gross Born Westfalenhoff, jednak już tydzień później zostaje wysłany transportem wojskowym do Pasewalk nad Odrą, skąd skierowano go na roboty przymusowe do majątku Schlepkow, gdzie pracował aż do zakończenia wojny. W czasie pobytu w Schlepkow poznał swoją przyszłą żonę Pelagię Wronę i poślubił ją. Po zakończeniu wojny rócił do Polski. Zatrzymał się w Luzinie, a pracę podjął w Polskich Kolejach Państwowych w Lęborku ( od 1945 roku do 1980). Z czasem osiedlił się wraz z rodziną na stałe w Lęborku. W latach 1952-1954 był uczestnikiem kursu malarstwa i grafiki prowadzonego przez Gulgowskiego w Lęborku. W 1961 ukończył zaocznie Technikum Kolejowe w Bydgoszczy. Obecnie Stefan Fikus jest jedną z najbarwniejszych postaci życia kulturalnego powiatu lęborskiego: poeta, dramatopisarz i prozaik, historyk hobbysta i malarz amator, społecznik i animator kultury związany z ruchem kaszubskim i chrześcijańskim. Twórczość literacka i publicystyczna: Po wojnie zostaje korespondentem licznych gazet i czasopism: „Sygnałów” (1947 – 1981), „Słowa Powszechnego” (1947 – 85), „Zielonej Drogi”, „Zorzy”, „WTK”, „Gryfa”, „Ilustrowanego Kuriera Polskiego”, „Gwiazdy Morza” oraz od 1968 roku do dziś - „Pomeranii”. 

Najbardziej znane prace:
  • Gôdka o rëbôkach” – debiut
  • „Kaszëbskô Gwiôzdka z Lęborka” – sztuka teatralna z 1981 roku.
  • „Pojmańczice” – powieść z 1982 roku.
  • „Moje miasto” – tomik wierszy z 1985 roku
  • „Historia wsi Luzina i okolic w latach 1871 – 1985” – praca z 1992 roku.
  • „Jak to przódë biwało” – zbiór opowiadań wydanych w 1999 roku
  • „A śmierć nie przëchôdô” – sztuka teatralna wystawiona w 2000 roku.

 

P.Stefan Fikus