• Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś
  • Lauenburg in Pommern  -  Lębork  wczoraj i dziś
    Lauenburg in Pommern - Lębork wczoraj i dziś

Miejsca pamięci

ul.Bieszki

Edward Bieszka- jest drugim po Węgrzynowiczu lekarzem, który swą niestrudzoną pracą niezwykle przysłużył się dla lęborskiej, powojennej służby zdrowia.
Bieszka urodził się w 1911 roku w Poznaniu. Tak samo jak Julian Węgrzynowicz brał czynny udział w Kampanii Wrześniowej (walczył między innymi w bitwie obronnej Warszawy). Wojnę spędził w niemieckich obozach dla jeńców. Po odzyskaniu wolności w 1945 r. zdecydował się na objęcie posady w Lęborku.
Pracę zaczął od tworzenia tzw. lecznictwa otwartego. Prowadził wiele przychodni na raz (najbardziej znana to Poradnia Matki i Dziecka), dodatkowo miał dyżury w szpitalu oraz pełnił funkcję lekarza szkolnego.

Zapraszamy na stronę: edwardbieszka , na której znajdziecie wiele innych ciekawostek o doktorze.

   

Tablica, poświęcona osobie Szczepana Gracza

ks. Szczepan Gracz- działacz narodowy, weterynarz, założyciel Powiatowej Rady Ludowej (powstałej pod koniec I Wojny Światowej), w której walczył o przyłączenie Ziemi Lęborskiej do Państwa Polskiego; za swą działalność został aresztowany na parę miesięcy.

Tablica, poświęcona osobie Szczepana Gracza, znajduje się przy kościele pod wezwaniem św. Jadwigi w Lęborku.

Napis na tablicy głosi:
"Pamięci Ks. Dr. Weterynarii Szczepana Gracza 1888-1942 Pomorsko-Kaszubskiego działacza o przyłączenie tych ziem do macierzy w latach 1917-1920 od 1940 r w zgromadzeniu XX Pallotynów, uczestnika ruchu oporu, zamęczonego przez hitlerowców w Radgoszczy k. Łodzi w 50. rocznicę jego śmierci mieszkańcy Ziemi Lęborskiej 21. XI.1999 r."

   

JULIAN WĘGRZYNOWICZ- pionier lęborskiej służby zdrowia
Julian Węgrzynowicz urodził się 17 stycznia 1902 roku. W dwudziestoleciu międzywojennym ukończył studia medyczne w Warszawie. Brał udział w Kampanii Wrześniowej (walczył między innym pod Bzurą- największej bitwie wojny obronnej). W marcu 1940 roku trafił do obozu w Stutthofie. W styczniu 45 r. włączono go do Marszu Śmierci. W czasie drogi zachorował jednak na tyfus i musiał zatrzymać się w Lęborku, w którym to doczekał się sowieckiego “wyzwolenia” z rąk hitlerowców. Gdy wyzdrowiał miał możliwość powrotu do rodzinnych stron (Węgrzynowicz nie pochodził z Lęborka!) postanowił jednak zostać w mieście i całkowicie zaangażować się w pomoc chorym.
Węgrzynowicz został pierwszym powojennym dyrektorem szpitala. Musiał przede wszystkim zająć się organizacją lokalnej służby zdrowia. To dzięki jego staraniom udało się pozyskać nowe budynki dla wciąż przybywających chorych, a także niezbędną żywność. Jako lekarz zasłużył się w walce z epidemią czerwonki i duru brzusznego. W lęborskim szpitalu pracował, nie oszczędzając się, aż do śmierci w 1982 roku.
W pierwszą rocznicę śmierci, czyli 22 czerwca 1983 roku chcąc upamiętnić Węgrzynowicza wmurowano tablice pamiątkową, którą można zobaczyć w poprzednim poście. Przemianowano również ul. Szpitalną na ulicę Juliana Węgrzynowicza.
Julian Węgrzynowicz za życia został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
   

W Lęborku od 1752 roku do początku II Wojny Światowej istniała Gmina Żydowska. Posiadała ona nie tylko synagogę, ale także dwa cmentarze: starszy i nowszy. Stary położony był na terenie dzisiejszego Parku Chrobrego, założono go prawdopodobnie w 1752 r. (wtedy to w mieście pojawili się pierwsi Żydzi); od 1888 (moment powstania nowego kirkutu) pochówków dokonywano już na nim sporadycznie. Szacuje się, że pogrzebano na nim ok. 400 osób. Nowy cmentarz wzniesiono na skrzyżowaniu dawnych Hindenburgstraße oraz Sophieweg, obecnych Krzywoustego i Abrahama. Zajmował on powierzchnię ok 0,5 ha, a na jego terenie ulokowano również zakład pogrzebowy.Niestety kirkuty nie przetrwały do współczesności. Starszy zniszczono w czasie II wojny światowej, drugi zniszczyli Niemcy podczas Nocy Kryształowej w 1938. Niemniej jednak niewielkie ślady po żydowskim kirkucie można odszukać w Parku Chrobrego do dziś. (Poniżej przedstawiamy zdjęcia, tego co udało nam się znaleźć i co wydaje się być pozostałościami po cmentarzu). Obok stacji paliw Statoil, przy Rondzie Jana Pawła II, stoi kamienny obelisk z tablicą upamiętniającą lęborskich Żydów.​​

   

Tablica upamiętniająca Polską Radę Ludową (zamiennie nazywaną Powiatową Radą Ludową). Tablica znajduje się przy ul. Targowej.